Een medewerkster van een cafetaria raakte tijdens een hoogoplopende ruzie met haar werkgever emotioneel en riep: “Vuil kutwijf, zoek het maar uit, ik ben weg!”
De werkgever gaf daarop direct ontslag op staande voet. De kantonrechter oordeelde echter dat sprake was van een eenmalige emotionele uitbarsting tijdens een woordenwisseling waarbij de emoties aan beide kanten hoog opliepen. Volgens de rechter is ontslag op staande voet een ultimum remedium en mag dit alleen worden ingezet als minder vergaande maatregelen niet passend zijn. Aangezien de werkneemster al ruim zeven jaar in dienst was en zich niet eerder aan vergelijkbaar gedrag had schuldig gemaakt, had een officiële waarschuwing meer voor de hand gelegen. Het ontslag op staande voet hield daarom geen stand.
De werkneemster wilde niet terugkeren naar haar werkgever en berustte in het ontslag. Dat pakte voor de cafetaria kostbaar uit: naast een transitievergoeding moest de werkgever ook een gefixeerde schadevergoeding en een billijke vergoeding betalen. Een duidelijke les dat ontslag op staande voet zorgvuldig moet worden afgewogen, ook wanneer de emoties op de werkvloer hoog oplopen.
Bent u werkgever of werknemer en heeft u vragen over ontslag op staande voet? Neem dan contact op met ons team arbeidsrecht.
Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 12 mei 2026, ECLI:NL:RBZWB:2026:4465.
Wilt u uw zaak met een advocaat bespreken?
Leg u zaak direct kosteloos voor aan één van onze advocaten.